به نام خدا  – سخن کم گوی تا در کار گیرند  ……..

به نام خدا – سخن کم گوی تا در کار گیرند ……..

به نام خدا سخن کم گوی تا در کار گیرند …….. نزدیک به دو هفته است که بخش های وسیعی از کشورمان به زیر آب رفته و خسارات مالی، جانی و روانی بسیاری به بار آمده است. عده ای از هموطنانمان جان به جان آفرین تسلیم نموده اند و تعدادی از این عزیزان مجروح و […]

۱۳۹۸-۰۱-۱۷ access_time    
4029 code
 
print title title

142 total views, 2 views today

این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید :    

به نام خدا
سخن کم گوی تا در کار گیرند ……..
نزدیک به دو هفته است که بخش های وسیعی از کشورمان به زیر آب رفته و خسارات مالی، جانی و روانی بسیاری به بار آمده است. عده ای از هموطنانمان جان به جان آفرین تسلیم نموده اند و تعدادی از این عزیزان مجروح و مصدوم شده اند اما بخش بسیار بزرگی از هم میهنانمان ما خانه و زندگی، مزارع کشاورزی، باغات، دامداری ها و … که حاصل عمری تلاش بود و سرمایه زندگی آنها به حساب می آمد را در چشم برهم زدنی از دست دادند و همه آنچیزهایی که داشتند، دست بی رحم سیلاب از آنها ربود و با خود برد تا تنها از همه ی آنها خاطره ای باقی بماند و اندوهی سنگین. آینده ای مبهم با این پرسش که فردا چه خواهد شد، زندگی چه نقشه ای برایشان کشیده است و چگونه سرنوشتی را برای خانواده های آسیب دیده رقم خواهد زد ؟ در چنین شرایطی که جانها خسته و فرسوده می شود و روح و روان آسیب دیده گان آزرده و غمگین، گرفتن دست صدمه دیده گان، ابراز همدردی با آنها و هرگونه یاری رسانی که بتواند اندکی از ملال و آزرده گی جانهای خسته ی آنها بکاهد و برای مقابله با اثرات مخرب چنین فاجعه ای آنان را حمایت نماید، تنها راهی است که می تواند چاره ی کار هموطنان آسیب دیده و دردمند باشد. اما افسوس! افسوس که عده ای ابن الوقت همیشه آماده اند تا زخمی بر جانها ایجاد شود و این از خدا بی خبران بر زخم این آسیب دیده گان نمک بپاشند و درد و رنج آنها را بیافزایند. مسیح علی نژاد یکی از این نمک پاشان بر زخم هموطنانی است که دل آزرده و زخمی از خشم طبیعت، نیازمند همدردی و حمایت هستند. رضا پهلوی، روح الله زم (آمد نیوز)، علی رضا نوری زاده و … همه و همه با ابراز همدردی مختصری شروع کردند و پس از آن، فقط و فقط بر اندوه و آلام هموطنان عزیزمان افزودند و رنجشان را فزونی بخشیدند.
براستی به این آدمها چه می توان گفت؟ آیا می توان نام انسان بر آنها نهاد؟ با نگاهی به محتوای وبسایت ها و شبکه های اجتماعی این جانوران از خدا بی خبر، به جز تکرار و بزرگنمایی آسیب های وارده به خانواده ها، هیچ نشان دیگری نمیتوان یافت. انتشار فیلم ها و عکس هایی که فقط می تواند روحیه ی جامعه را تضعیف و روان آسیب دیده گان را آزرده نماید، چه عایدی خاصی برای امثال علی نژادها دارد؟ آنها دلشان برای مردم آسیب دیده در استانهایی که دچار فاجعه شده اند نسوخته است؛ فقط می خواهند با انتشار این عکس ها و فیلم ها دولت را ناکار آمد نشان دهند و بین اقشار مختلف جامعه با دولت و بین گروه های مختلف یاری رسان دولتی و غیر دولتی جوی از نا امیدی، تنش و هیاهو ایجاد نمایند تا با القای این حس که بین ارگانهای حاضر در صحنه اختلاف وجود دارد و آنها نمی توانند یاری رسان مردم باشند، جوی از یاس و نا امیدی در بین تمامی اقشار ایجاد نمایند و به خیال خامی که در سر می پرورانند قصد آن دارندتا اصطلاحا از آب گل آلوده ماهی بگیرند. گرچه این به اصطلاح اپوزیسیون باید بعد از چهل سال فهمیده باشند که مردم ما هرگاه در شرایط سخت و بحرانی قرار گرفتند، نه تنها پشت هم را خالی نکردند، بلکه با صلابت و استوار در برابر سختی ها ایستاده اند و دست در دست یکدیگر، شانه به شانه ی هم به سوی آینده گام برداشتند. اصطلاحی است که می گوید: “آزموده را آزمودن خطاست.” اما معلوم نیست که چرا این اپوزیسیون نمی خواهند دست از تکرار پیاپی اشتباهات خود بردارند تا برای یک بار هم که شده، کسی از آنها انتقاد نکند وبر بی خردی شان خرده نگیرد. مطمئنا اگر این آدمهای بی درد، سکوت نمایند، کسی نخواهد گفت که اپوزیسیون لال شده اند. برای خودشان هم خوب است. اینها اگر سکوت کنند مطمئنا برای یک بار هم که شده درمی یابند که چرا شاعر بزرگواراین مرز وبوم بابا طاهر می گوید:
ته که نوشم نه‌ای نیشم چرایی
ته که یارم نه‌ای پیشم چرایی
ته که مرهم نه‌ای بر داغ ریشم
نمک پاش دل ریشم چرایی
به علی نژاد، نوری زاده،رضا پهلوی و دارو دسته ی فرشگردی اش پیشنهاد می کنیم که شعربالا را پیش خودشان چندین مرتبه تکرار کنند و به معنای ژرف آن بیندیشند و سکوت پیشه کنند برایشان خوب است. کمترین مزیتش این است که در پیشگاه مردم صبور ایران سرافکنده تر از آنچه هستند نخواهند شد و در برابر دادگاه تاریخ، بیش از این شرمنده گی به سراغشان نخواهد آمد. اگرچه این بی خردان آنقدر در حق تاریخ و مملکت و مردم کشورشان ظلم کرده اند که بعید به نظر می رسد به این ساده گی بخشیده شوند و از بار سنگین گناهشان کاسته شود. به هر حال برخی اوقات بهتر است آدمی لب فرو بندد و کم تر سخن بگوید چراکه از قدیم گفته اند:
“سخن کم گوی تا در کار گیرند
که در بسیار، بد بسیار گیرند”

# هشتگ    
این مطلب را با دوستانتان به اشتراک بگذارید :    

یک پاسخ برای این مطلب بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

14 + 19 =


widgets