گفتاورد هشتاد و پنجم؛ داستان کنسرسیوم

این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)

کنسرسیوم ها عبارت بودند از یک گروه آمریکایی به سرکردگی آمریکن مدیکورپ، یک گروه انگلیسی به رهبری سمینتش و یک گروه فرانسوی به سرکردگی سدیم از هرکدام از این کنسرسیوم ها خواسته شد که طرح هایی برای ایجاد کمی بیشتر از دو هزار تخت در پنج بیمارستان تهیه کنند و به آنها اعلام شد که ایران بهترین ها را می خواهد و قیمت از نظر آن اهمیتی ندارد. آمریکن مدیکورپ هزینه ای برابر نه میلیون و هشتصد هزار ریال برای هر تخت و سدیم هزینه ای برابر هشت میلیون و هفتصد هزار ریال برای هر تخت برآورد و پیشنهاد کرده بودند. این طرح ها بعلت گرانی بیش از حد رد شدند و در عرض فاصله ای که یکسال بیشتر نبود، دو دسته پیشنهاد دیگر هم کنار گذاشته شد و هر بار پروژه کوچکتر می شد تا بالاخره به ایجاد شش هزار تخت خواب در سه بیمارستان محدود شد. تغییرات این پروژه درست به موازات خشک شدن درآمد اضافی ایران از نفت انجام می گرفت. با رد شدن سه دسته پیشنهاد، کنسرسیوم ها گیج شده بودند و گیج تر هم شدند چون میان وزارت بهداری و وزارت رفاه اجتماعی برای کنترل این پروژه ها رقابت در گرفته بود. پروژه ی بیمارستان ها فقط یکی از قربانیان اوضاع مالی تغییر یافته نبود، بلکه بقیه ی پروژه ها با وجود آنکه بسیار هم حیاتی و مهم بودند، بعلت عدم تمایل و اراده از بین رفتند.

ایران سراب قدرت، رابرت گراهام، ترجمه ی فیروز فیروز نیا، نشر سحاب کتاب، صص 135 - 136

مبدیان

4 دی 1400

نظر دادن

برای ارسال نظر، تکمیل موارد ستاره‌دار (*) الزامی است.