گفتاورد نودم؛ انقلابی که اجتناب ناپذیر بود

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

توفان انقلابی ایران در بهار و پائیز سال 1977 بتدریج شکل گرفت. در آغاز ماه مه، نابسامانی های اقتصادی که نتیجه ی عملکرد شتابزده ی چهار سال گذشته بود، بسوی یک بحران اقتصادی بزرگ تغییر جهت داد. کوشش دولت برای کنترل تورم مهارناپذیر از طریق  سخت گیری در گشایش اعتبارات ارزی، کساد شدن بخش ساختمانی و بازرگانی، افزایش روزافزون بیکاری و ترقی قیمت ها را بدنبال داشت.

روستائیان تهیدست و غیرماهر که به شهر ها مهاجرت کرده بودند یا قادر به پیدا کردن کاری نبودند و یا کاری را که بدست آورده بودند، از دست دادند. حقوق با هزینه ی زندگی در شهر ها هماهنگ نبود و حتی قشر های متوسط جامعه احساس تنگدستی می نمودند. در ماه ژوئن بسیاری از کارمندان ادارات و متخصصین جوان تر 50 تا 60 درصد از حقوقشان را بابت اجاره مسکن می پرداختند.

شرایطی که بوسیله ی این ناهماهنگی اقتصادی بوجود آمد موجب فعال شدن بیشتر مخالفین گردید. روز به روز سیاستمداران بیشتری به سازماندهی پیروان خود می پرداختند و گروه های کثیری از افراد تازه را که زیر ضربه ی رکود اقتصادی قرار گرفته بودند جذب می کردند.

ابونصر عضدقاجار، بازنگری در تاریخ: قاجاریه و روزگار آنان، نشر دنیای کتاب، 1377، صفحه ی 121

مبدیان

23دی 1400

نظر دادن

برای ارسال نظر، تکمیل موارد ستاره‌دار (*) الزامی است.