تلخ و شیرین شهریور 20

این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)

سوم شهریور 1320، روزی مهم در تاریخ معاصر ایران. روزی بزرگ توام با رویداد هایی تلخ و شیرین برای مردم. تلخ همچون اشغال خاک مادری توسط قوای متفق و آغاز جنایات بی شمارشان علیه ایران و ایرانی و صد البته شیرین همچون پایان دوران سراسر اختناق رضاخانی.

علیرغم اعلام بی طرفی ایران در جنگ جهانی دوم، ساعت 4 صبح روز سوم شهریور ماه 1320 سفرای دو کشور شوروی و انگلستان با تسلیم یادداشتی خطاب به رجبعلی منصور (نخست وزیر) اعلام نمودند که با توجه به سیاست مبهم ایران و بی توجهی به خواست دول متفق، نیرو های متفقین (شوروی و بریتانیا) وارد خاک ایران شده و در حال پیشروی اند.

با اشغال ایران، دولت منصور سقوط کرده و ذکاءالملک فروغی مسئول اداره ی امور شد. با تداوم اشغال و علیرغم اعلام حسن نیت ایران توسط فروغی، در روز بیست و پنجم شهریور و درست زمانی که قوای روس و انگلیس در حال عظیمت به ‌سوی پایتخت (تهران) بودند، رضاخان مجبور به استعفا شد.

در نتیجه، مردمی که قریب به دو دهه از عمرشان را در خفقان واختناق رضاخانی سپری کرده بودند، اندکی احساس آزادی کرده و زمینه را برای صحبت پیرامون جنایات حکومت پهلوی اول محیا دیدند.

با سقوط رضاخان و با توجه به خشم فزاینده ی مردم از جنایات او، فروغی به ناچار پذیرفت تا به برخی از موارد رسیدگی و عاملان این جنایات را به دست عدالت بسپارد. عناصری مانند رکن‌الدین مختاری (سرپاس مختاری) رئیس شهربانی، مصطفی راسخ (رئیس زندان قصر) و پزشک احمدی (پزشک زندان قصر). این مسئله به نوبه ی خود عاملی شد برای آشکار شدن بسیاری از جنایات تا پیش از پنهان؛ از جمله قتل و کشتار سازمان یافته ی بیش از 24 هزار زندانی و انسان بیگناه، تنها در زندان قصر!

اما از میان آمرین و عوامل جنایات، این تنها پزشک احمدی معروف بوده که با مجازات اعدام مواجه شد. زمانی که او را به بالای چوبه دار می بردند خطاب به مردم فریاد زد: "ای مردم، من قاتل نیستم! تنها گناه من این است که مجری دستور مافوق خود (رضاخان) بودم! و امروز که از همه ضعیف‌ترم، همه ی گناه ها به گردن من افتاده است! قاتلین اصلی سرتیپ مختار (رئیس شهربانی) و رضاخان هستند"

البته شادی مردم دوام چندانی نداشت؛ با روی کار آمدن محمد رضا پهلوی و بویژه پس از کودتای 28 مرداد 1332، ملت ایران بار دیگر خود را اسیر شده در چنگال استبداد پهلوی (اینبار پهلوی دوم) دیدند! دورانی تلخ که اینبار تا بهمن 1357 به درازا کشید.

مبدیان

3 شهریور 1400

نظر دادن

برای ارسال نظر، تکمیل موارد ستاره‌دار (*) الزامی است.