در آن سوی یک ادعای آمریکایی

این مورد را ارزیابی کنید
(4 رای‌ها)

دعوت به تحریم انتخابات ریاست جمهوری و ترغیب مردم به ترک صندوق های رای، جدی ترین و البته مهمترین تلاش ضد انقلاب خارج نشین و دنباله های داخلی شان (در یک یا دو سال گذشته) علیه مردمسالاری دینی و استقلال سیاسی کشور بوده است؛ اما نه لزوما آخرین آن! چنانکه می بینیم عناصر ریز و درشت اپوزیسیون علیرغم تحمل شکستی سنگین در روز بیست و هشتم خرداد، همچنان به شیطنت و انجام اعمال خائنانه علیه مردم، نظام اسلامی و ایران عزیزمان مشغول اند.

از فردای روز انتخابات و با اعلام نتایج، کلیت ضد انقلاب خارج نشین و همتایان داخلی شان با آتش بسی موقت و ترک مخاصمات فیمابین، با دست گذاشتن بر مباحث به اصطلاح حقوق بشری، هجمه ای تازه علیه کشورمان به راه انداختند؛ ازجمله با سیاه نُمایی سوابق انقلابی رئیس جمهور منتخب و بسیج نهاد های شبه حقوق بشری بین المللی. به همین منظور، عناصری چون کاوه موسوی (به ظاهر حقوقدان)، حشمت الله طبرزدی، مسیح علینژاد و البته علی جوانمردی همراه با تنی چند از بازیگران دست چندم اپوزیسیون با عنوان مدافعان و یا مدعیان حقوق بشر، حضوری ثابت در رسانه ها و تلویزیون های معاند داشته اند. تلویزیون وهابی کلمه، ایران اینترنشنال، بی بی سی فارسی، صدای آمریکا و البته تلویزیون کانال یک از مشتریان پرو پا قرص توهمات حقوق بشری این عناصر ضد ایرانی بوده و هستند.

هدف عمده ی ضد انقلاب در این برهه ی زمانی، دست زدن به کولی بازی های رسانه ای – حقوق بشری جهت ترغیب سیاستمداران در کشور های غربی و بویژه دولتمردان آمریکایی (منحصرا شخص بایدن) برای پایان دادن به گفتگو ها با مقامات ایرانی، ممانعت از لغو و یا کاهش تحریم ها و افزایش فشار های اقتصادی بر دولت آینده و در نهایت بر ملت ایران است. اپوزیسیون در پی آن است تا با فشار افکار عمومی و نهاد های به اصطلاح حقوق بشری بر دولت آمریکا مانع از به نتیجه رسیدن گفتگو ها و کاهش فشار ها شده تا به خیال خود با تداوم اثر گذاری تحریم های ظالمانه بر معیشت جامعه و البته بر فرایند مبارزه با پاندمی کووید 19 (خصوصا  بر روند واکسیناسیون عمومی) زمینه ی نارضایتی های عمومی و در گام بعدی، اغتشاشات فراگیر را مهیا نماید.

به بیانی دیگر، گام بعدی اپوزیسیون پس از شکست سنگین در پروژه ی تحریم انتخابات، ممانعت از موفقیت دولت آینده در حوزه های مختلف، ازجمله در اقتصاد و البته در عرصه ی دیپلماتیک است؛ هدفی که به زعم اپوزیسیون و دشمنان منطقه ای ایران، می باید از طریق تداوم فشار های ظالمانه ی اقتصادی و... میسر گردد؛ و چه حربه ای بهتر از بهانه های حقوق بشری. در اینجا نوبت به عناصری گوش به فرمان همچون مسیح علینژاد و هوچی گری های همیشگی اش می رسد که با کولی بازی های رسانه ای در نقش بازوی تبلیغاتی پروژه ی مذکور ظاهر شود. کاملا روشن است طرح سناریویی بالیوودی همچون وجود پروژه ای امنیتی برای ربایش علینژاد و سپس انتقال وی به ایران و در پی آن سر و صدای غیر عادی شبه رسانه های معاند نیز خود بخشی از یک پروژه ی بزرگتر، یعنی سنگ اندازی در مسیر موفقیت دولت آینده با سوء استفاده از تعابیر فریبنده ی حقوق بشری و بازی های رسانه ای است. بالطبع تاکید رسانه های ضد انقلاب بر تابعیت آمریکایی مسیح علینژاد و اشاره به حرفه ی روزنامه نگاری این عنصر معلوم الحال نیز صرفا برای بالا بردن حساسیت های دروغین حقوق بشری است که تا بدینجای کار جز هیاهوی بی سرانجام رسانه ای عایدی دیگری برای علینژاد و دیگر عناصر اپوزیسیون نداشته است.

مبدیان

04 مرداد 1400

نظر دادن

برای ارسال نظر، تکمیل موارد ستاره‌دار (*) الزامی است.