همان همیشگی؛

این مورد را ارزیابی کنید
(6 رای‌ها)

یادداشت سردبیر به مناسبت فرا رسیدن شانزدهم آذر، روز دانشجو؛

جنبش دانشجویی را با حرکت شجاعانه و ضد امپریالیستی دانشجویان شهید دانشکده ی فنی دانشگاه تهران (در پائیز )32 می شناسیم. اقدامی قهرمانانه و انقلابی؛ آنهم تنها به فاصله ی  کمتر از 60 روز از وقوع کودتای ننگین 28 مرداد.

با گذشت بیش از شش دهه پس از آن روز بزرگ نوبت به 16 آذر 1400 خورشیدی رسید. روزی دیگر برای دانشگاه و دانشجویانش. اینبار نیز اپوزیسیون (خارج نشین و دنباله های داخلی شان) همچون رویه ی هر ساله از چند روز مانده به 16 آذر کوشیدند با صدور بیانیه های پرطمطراق و پیام هایی با رنگ و بوی به ظاهر آکادمیک، به نوعی خود را منتسب به دانشگاه و دانشجویانش بدانند. هدف اما همان همیشگی است؛ سوء استفاده از احساسات دانشجویان و گرد همائی های احتمالی و در نهایت، مصادره ی روح و جان مطالبه گر این فرهیخته ترین قشر جامعه به سود جریانات معاند و ضد انقلاب.

در این باره، چپ های نا راست با صدور بیانیه های کسل کننده و حشمت طبرزدی با لقلقه ی نام و مطالب پیشتر منتشر شده در نشریه ی توقیف شده ی موسوم به پیام دانشجو نقشی پر رنگ تر از دیگر عناصر ایرانی نمای ضد انقلاب داشته اند؛ با این تفاوت که در این چرک نویس های بیانیه گون، دیگر نه اثری از میل و دعوت به مبارزه با امپریالیسم آمریکاست و نه مطالبه ی جهاد علمی برای خودکفایی و استقلال ایران در حوزه های گوناگون از دانشگاهیان کشور. در این به اصطلاح بیانیه ها ما با مشتی واژه ی دهان پر کن و یک دوجین عبارت خوش رنگ و لعاب مواجهیم که صرفا با هدف تلبیس واقعیات و انحراف جریان دانشجویی از رسالت ذاتی و حقیقی اش از دهان صادر کنندگانش بیرون جسته اند! غافل آنکه در شانزدهم آذر ماه 1400 خورشیدی دانشگاه همان دانشگاه است و دانشجویش همان دانشجوی همتراز با شریعت رضوی ها، قندچی ها و بزرگ نیا ها؛ داشجویی به غایت هوشیار تر، بینا تر و شنوا تر از پیشینیان خویش و صد البته نفوذ ناپذیر تر در برابر القائات باطل چپِ نا راست و راستِ کج اندیش!

شانزدهم آذر بر دانشگاهیانِ دانشجو و دانشجویان حق طلب فرخنده باد.

مبدیان

16 آذر 1400

نظر دادن

برای ارسال نظر، تکمیل موارد ستاره‌دار (*) الزامی است.