آن سو جنگ و این سو اقتدار؛ چه خبر از ونکوور نشینان!؟

این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

تصاویر ماهواره ای حکایت از دپوی سنگین تجهیزات نظامی روسی در مرز اوکراین دارند؛ سازمان اطلاعات دفاعی اوکراین از حضور بیش از 92 هزار سرباز روس در مرزهای شرقی این کشور گفته و مقامات آمریکایی – اروپایی از حمله ی قریب الوقوع ارتش روسیه به اوکراین می گویند. از دیگر سوی مقامات اوکراینی نیز در این اندیشه اند که آیا جوی خواب آلوده (بایدن) بر وعده اش مبنی بر حمایت همه جانبه از کی یف در برابر تهاجم نظامی روس ها صادق اند یا خیر!؟

سالیان مدیدی است (از زمان نبرد کریمه و الحاق این شبه جزیره به خاک روسیه در سال 2014) که شهروندان اوکراینی سایه ی نحس یک جنگ بزرگ و خانمانسوز و دست درازی دوباره ی همسایه ی شرقی به خاک آباء و اجدادی شان را بر سر خود می بینند. مردمی که نا امید از کارآمدی سیاستمداران فاسد و خود فروخته، اوکراین را در آستانه ی پرداخت هزینه ای بزرگ به سبب اعتماد کورکورانه شان به غرب و دل سپردن به وعید محال تجار سیاسیِ یانکی و فرنگی می بینند! و اندک نخبگان سیاسیِ میهن پرست و مردمی اوکراین به این می اندیشند که آیا فرصتی برای جبران اشتباهات استراتژیک و صد البته مهلک سیاسیون حاکم باقی مانده است!

آنجا که بزرگان این مرز و بوم (ایران کهن) از عدم وابستگی به شرق و غرب عالم می گفتند و آن روز که ملت ایران به تبعیت از رهبران انقلاب مقدس شان، با جانفشانی در راه وطن و تحمل آلام تحریم های ناجوانمردانه، خشت بر خشت بنای استقلال و امنیت میهنشان می گذاشتند، چه بسیار بوده اند آنان که به بهانه ی تامین منافع ملی، سلطه ی بیگانگان بر تمامی شئون سیاسی، اقتصادی و فرهنگی مان را موجه می دانستند. از چپ های ناراست گرفته تا راست نمایان اِمریکوفیلد!

در روز بیست و دوم بهمن ماه 1400 خورشیدی و درست در حالی که ملت بزرگ ایران در آرامش و امنیت کامل به گرامی داشت چهل و سومین سالروز انقلابشان نشسته بودند، رسانه های بین المللی توام با پوشش گسترده ی شکوه و اقتدار ایرانی، از وحشت فزاینده ی جامعه ی اوکراین و قریب الوقوع بودن تجاوز نظامی روس ها به کشورشان می گفتند. آری، امنیت اتفاقی نیست و آرامش را به بهایی سنگین باید خرید و به وقتش هزینه ها باید داد!

و در پایان، از یاد نخواهیم برد که در ماجرای سقوط هواپیمای اوکراینی، چگونه مقامات کی یف به تبعیت از سیاسیون کانادایی – آمریکایی این واقعه ی تاسف انگیز را دستمایه ی کاسبی سیاسی شان نموده و چه تهمت ها  که به قوای مسلح کشورمان نزده و تاسف انگیز تر آنکه چه دهان کجی ها که به ملت عزیزمان نکرده اند! حال که در آستانه ی جنگی بزرگ قرار گرفته و خطر آن را با تمام وجود لمس کرده اند، آیا ندای یاری از دوستان ونکوور نشینشان و یا در آنسوتر، از اهالی خواب آلوده ی کاخ سفید می رسد!؟

مبدیان

23 بهمن 1400

نظر دادن

برای ارسال نظر، تکمیل موارد ستاره‌دار (*) الزامی است.